Wymowa niemiecka z przykładami – spółgłoski

Poniżej przedstawiam zasady czytania i wymowy spółgłosek. Celem tego wpisu jest nauka poprawnego czytania i wymawiania niemieckich wyrazów. Fonetyka niemiecka to rozbudowana dziedzina wiedzy. Tutaj materiał został przedstawiony w sposób uproszczony, tak aby ułatwić Ci naukę. Podałam wiele krótkich nagrań zawierających poprawną wymowę. Słuchaj ich i powtarzaj za lektorem. Wymowy najlepiej uczyć się przez powtarzanie.

Wymowa s, z, v w języku niemieckim

s przed samogłoską wymawia się zwykle jako z, np.: sagen [zagen], sehen [sejen], Sache [zache]

s między samogłoskami w środku wyrazu także wymawia się często jako z, np.: Vase [waze]

ss (podwójne s) wymawia się jako pojedyncze s, np. essen [esen], Wasser [waser], Klasse [klase]

ß (scharfes S) wymawia się jako s, np. Straße [sztrase], Fuß [fus], groß [gros]

z wymawia się jako c, np. Zucker [cuker], Zimmer [cimer], Zeit [cajt] 

v wymawia się jako f, np. Vater [fater], Vogel [fogel], vier [fijer]

Wyjątki: w wyrazach zapożyczonych z innych języków i międzynarodowe, takie jak Video [wideo], Vulkan [wulkan], Universität [uniwersytet], Vase [waze], literę v wymawia się jako w.

podwójne s

essen (jeść)

müssen (musieć)

(das) Wasser (woda)

(die) Klasse (klasa)

besser (lepiej)

dass (że)

Wymowa sp, st, tz, sch, tsch w języku niemieckim

sp wymawia się jako szp, np. spät [szpet], Sport [szport], Sprache [szprache]

st wymawia się jako szt, np. stehen [sztejen], stark [sztark], Strom [sztrom]

tz wymawia się jako c, np. Katze [kace], Platz [plac], sitzen [zicen]

sch wymawia się jako sz, np. Fisch [fisz], falsch [falsz], Schule [szule]

tsch wymawia się jako cz, np. Deutsch [dojcz], Tschechien [czesien], Kutsche [kucze]

tsch [cz]

Deutsch (niemiecki)

klatschen (plotkować)

(der) Latschen (kapeć)

(das) Tschechien (Czechy)

tschüss (cześć)

(die) Kutsche (kareta)

Wymowa ch / h i końcówka -ig w języku niemieckim

Ich-Laut (miękkie ch)

Występuje najczęściej po samogłoskach e, i, a, ö, ü, dyftongach ei, eu, äu, po spółgłoskach l, n, r oraz w końcówce – chen i -ig. Przykładami są następujące wyrazy, takie jak ich, dich, Bücher, fertig, billig, wichtig, Mädchen.

Wymawia się je miękko, brzmi podobnie do polskiego ś, ale nim nie jest. Przypomina polskie h w wyrazie higiena.

Ach-Laut (twarde ch)

Występuje najczęściej po samogłoskach a, o, u, au. Przykładami są następujące wyrazy: Buch [buh], kochen [kohen], rauchen [rauchen].

Wymawiane h

H jest wymawiane na początku wyrazu. Przykładem są rot, Regen, Radio.

Nieme h

W środku wyrazu i często po samogłosce h nie jest wymawiane, a samogłoska jest wymawiana dłużej. Przykładem są sehen [sejen], gehen [gejen], wohnen [wonen].

Wymowa końcówki -ig

Końcówkę -ig na końcu wyrazu wymawia się miękko, tak jak ich, jest to tzw. Ich-Laut, który został już tutaj omówiony. Przykładowe wyrazy to fertig, billig, wichtig.

Końcówka -ig

wichtig (ważny)

fertig (gotowy)

billig (tani)

wenig (mało)

(der) König (król)

vierzig (czterdzieści)

Wymowa r i końcówka -tion w języku niemieckim

Niemieckie r w standardowym niemieckim (Hochdeutsch) to nie samo, co polskie r. Polskie r jest głoską przedniojęzykowo-dziąsłową. Podczas jego wymawiania drży przednia część języka. Język znajduje się w okolicy wałka dziąsłowego. Takie r można spotkać na Południu Niemiec, w Austrii czy Szwajcarii.

W języku standardowym (Hochdeutsch) r jest gardłowe. Wymawia je się delikatniej niż polskie. Przykładem są słowa, takie jak rot, Regen, Radio.

Vokalisiertes R (r wokalizowane)

Na końcu wyrazu r jest wokalizowane i brzmi bardziej jak samogłoska a niż spółgłoska, prawie zanikając. Przykładami są słowa, takie jak: Wasser [wasa], hier [hija], Vater [fata]

Końcówka -tion wymawia się jako -cjon. Przykładami są wyrazy Information [informacjon], Funktion [funkcjon], Reaktion [reakcjon]